Berkurangnya norma dan nilai, atau murni diskriminasi?

Nunuk Pulandari


Goede dag. Teman-teman, beberapa hari saya lalu dalam silang e-mail dengan dimas J Chen, saya menulis kalau saya baru selesai dengan satu artikel untuk salah satu koran dalam bahasa Belanda. Salah satu artikel tentang Normen en Waarden en Discriminatie. Lalu dimas JC menulis dalam e-mailnya: ”Artikel bahasa Belanda tentang norma-norma Belanda? Why not, kirim saja Bu Nunuk….dan seterusnya, dan seterusnya”. Dalam e-mail yang sama dimas JC janji akan menterjemahkannya.

Achhh, mengapa tidak. Satu artikel yang diterbitkan dalam dua bahasa. “Het lijkt me wel leuk”: Pikir saya. Sekalian obat kangen Belanda yang sedang memasuki musim dingin. Saya harap teman-teman senang membacanya. Kalau merasa kurang nyaman dilewati saja artikelnya…Daaannn mungkin teman-teman akan sedikit mendengar bisikan bisikan perlahan di telinga: ”Jammer dan”. Sayang sekali! Prettig lezen! Selamat membaca.

Aan dimas JC, NOGMAALS, hartelijk dank voor de samenwerking…

Note: terjemahan ada di bawah artikel berbahasa Belanda ini. Semoga bermanfaat, dan mohon maaf jika terjemahannya masih kacau balau dan jauh dari sempurna.


Is het een gebrek aan Normen en Waarden of is het puur Rasdiscriminatie

Normen en waarden. Iedereen heeft het er over en denkt dat hij zich eraan houdt.
In de omgang met de anderen is het belangrijk dat je met elkaar rekening houdt. Je begroet de anderen die toevallig voorbij komen door te zeggen: “Hallo of je zwaait met je hand naar hen. Soms help je je eenzame buurvrouw die in de problemen zit. Je bezoekt haar bij een opname in het ziekenhuis. Of je gaat gezellig met haar naar het winkelcentrum.

Wanneer jij bij een groep mensen behoort, zoals bv. bij je woonbuurt of bij je vereniging dan hou je je aan bepaalde normen ongeacht waar je vandaan komt of welke kleur je huid heeft. Dat behoren de spelregels te zijn in een moderne samenleving. Iedereen binnen de eigen groep probeert zich aan deze spelregels te houden. Bij een ‘overtreding’ van de norm is er een bijhorende straf. Bijvoorbeeld: afkeuring van je gedrag, of men wordt boos. De ander vind je asociaal. Of erger, men stoot je uit de groep waardoor je jezelf isoleert.

Een week geleden hoorde zij een vriendin vertellen over wat zij in Amsterdam meegemaakt had. Haar vriendin is een keurige nette dame.Wel uit een ander land. Dat kan je duidelijk zien aan haar huid, haar uiterlijk en je hoort het aan haar accent. Zo te zien is zij keurig, erg intellegent en vriendelijk.

Zij ging winkelen in de PC Hoofdstraat in Amsterdam. Zij ging naar een “luxe” kledingwinkel. Bij het binnen stappen voelde zij dat alle ogen van de aanwezigen op haar gericht waren. In haar hoofd dacht zij:”Wat heb ik nou? Is het voor iemand zoals ik verboden om een trui te kopen in deze winkel?” Maar na even deed ze haar keuze uit de aangeboden artikelen, namelijk een trui. Een van de personeelsleden maakte net iets te luid een “vernederende” opmerking met betrekking tot de prijs van die trui. Zij keek hem aan en zei kalm terug:”Ja, dat heb ik ook begrepen en heb het heel goed kunnen lezen.” Het personeelslid dacht de trui voor de cliënt te duur zou zijn. Zij zag wel dat het personeelslid hierdoor rode oren kreeg.

Hiermee worden wij dagelijks in de samenleving geconfronteerd. Op basis van afkomst bepalen mensen of je je  iets wel of iets niet kan permitteren. Het is echt triest en tegelijk beledigend voor de betreffende klant. Dat zij door haar afkomst een dergelijke ervaring moest meemaken. Het personeel in de winkel dacht toch niet dat zij geen geld had om die trui te kopen.

Het is zo dat Nederland tegenwoordig een multiculturele samenleving heeft. En het is  moeilijk om de grens te trekken tussen Normen en Waarden en Discriminatie.

Toen zij in de jaren ’70 voor haar studie in Nederland woonde waren de Normen en Waarden anders dan tegenwoordig. Er waren in die tijd andere buitenlanders dan tegenwoordig als student. De jongeren gaven hun zitplaatsen in bussen aan ouderen, zo ook in de trein. En van hen hoorden de jongeren een bedankje, er volgde veelal een gezellig gesprek. Het hoort er bij om elkaar te respecteren. Dat je je beleefd gedraagt. In die tijd gaf een Agent haar niet zo

maar een boete voor fietsen zonder een lamp. Zij leerde als buitenlandse van een agent hoe zij haar fietslamp aan en uit moest doen. Dus in plaatst van een boete kreeg zij iets nieuws te leren. In die tijd gingen de mensen fatsoenlijker en beleefder met elkaar om. Jammer genoeg gaat het tegenwoordig heel anders. Echter niet in de positieve richting.

Uit het onderzoek v.d. Landelijke Vereniging tegen discriminatie blijkt dat er in Nederland weinig tegen discriminatie gedaan wordt. Er worden heel veel mensen gediscrimineerd. Velen denken nog steeds dat er geen discriminatie in Nederland is. De realiteit is anders. Een kennis werd onlangs gediscrimineerd.

De telefoon ging over. Zij nam op. En meteen hoorde zij de ongeruste en verdrietige stem van haar ( buitenlandse) vriendin. Zij hoorde dat haar vriendin zachtjes aan het huilen was. ”Wat is er gebeurd?”: Vroeg ik?.

Haar vriendin was aan het kletsen met haar eigen buren. Midden in het gesprek kwam er een andere buurvrouw van de overkant van de straat, die net in de buurt was komen wonen. Deze buurvrouw ging tussen haar vriendin en de buren in staan met de rug naar haar vriendin toegekeerd. Deze nieuwe buurvrouw negeerde de aanwezigheid van mijn vriendin. En deze buurvrouw bleef mijn vriendin negeren en stelde zich niet aan haar voor. Mijn vriendin ging weg. Zij vroeg zich af waarom zij zo behandeld werd. Zij heeft deze nieuwe buurvrouw niks gedaan. Zij kennen elkaar niet”.

Met de rug naar iemand staan terwijl je met iemand anders staat te praten is onbeleefd en onbeschoft en ook ongemanierd. Met de rug naar iemand toe betekent afwijzen en negeren. Dit is toch één vorm van rassendiscriminatie. De maatschappij is verhard.

Tegenwoordig houden minder mensen zich aan Normen en Waarden. Niet alleen jongeren maar ook de ouderen. Zowel in de media als in de Tweede Kamer wordt er veel over geschreven en vergaderd.

De vraag is tot hoever je een belediging, vernedering of afwijzing kunt accepteren. Of moet je het allemaal maar SLIKKEN omdat we allemaal verschillende mensen zijn, met een verschillende achtergrond en met verschillende gedachten over wat wel en wat niet mag en kan?

Of moet je het leven gewoon AANVAARDEN zoals het is omdat je een prettige rustige manier van leven wilt en geen conflicten? En dat je je Normen en Waarden die je van huis hebt meegekregen maar niet moet toepassen. Maar eigenlijk moet voor kwaliteit van het leven. Eigenlijk moet iedereen zich aan afgesproken normen en waarden houden. Maar hoe??!!!! is nou de grote vraag.


Berkurangnya norma dan nilai, atau murni diskriminasi?

Norma dan nilai. Semua orang berbicara tentang hal ini dan berpikir dia memahaminya. Dalam berhubungan dengan orang lain hal ini sangat penting.

Sapaan sederhana kepada orang lain dapat membantu orang yang sedang kesepian, atau sedang mengalami kesulitan. Demikian juga dengan mengunjungi orang sakit di rumah sakit atau menemaninya sekedar berjalan-jalan ke mall.

Bila anda termasuk dalam jenis ini, biasanya anda akan disukai di manapun anda tinggal, tanpa memerhatikan dari mana anda berasal atau warna kulit anda.

Dalam masyarakat modern ada yang disebut ‘modern society rule of the game’, untuk menjaga keharmonisan masing-masing society. Dalam sebuah “pelanggaran” dari norma dan nilai dalam masyarakat tertentu, biasanya ada sanksi sosial, dan yang terparah anda akan dikucilkan.

Seminggu yang lalu terdengar pembicaraan seorang teman tentang apa yang mereka lihat di Amsterdam. Seseorang yang kelihatan rapi dan dari warna kulitnya kelihatan dia orang asing, terutama dari aksen jelas sekali. Namun dia kelihatan sangat cerdas dan ramah.

Dia berbelanja di PC Hoofdstraat di Amsterdam. Dia pergi ke toko pakaian mewah. Pada waktu dia melangkah masuk ke toko itu, dia merasa semua sorot mata orang memandangnya. Dia berpikir: “Ada yang salah kah? Apa orang asing seperti saya dilarang masuk ke toko ini untuk membeli sesuatu?”

Setelah memilih satu barang, seorang staff toko berkata kepadanya dengan cukup keras berapa harga sweater yang dipilihnya, nada yang cukup melecehkan. Dengan tenang dia menjawab: “Ya, saya mengerti jelas berapa harganya”. Yang menyebabkan telinga penjaga toko tsb cukup merah.

Hari ini kita sering menghadapi hal-hal demikian dalam masyarakat. Hanya melihat penampilan seseorang sudah prejudice apakah seseorang mampu atau tidak. Sungguh menyedihkan melihat hal demikian ini. Dalam kasus di atas sungguh menghina si pengunjung, hanya karena dia adalah orang asing.

Belanda saat ini memiliki masyarakat multikultural. Dan sulit untuk menarik garis antara norma dan nilai, terutama untuk masalah diskriminasi. Standard norma dan nilai tahun 70’an jelas berbeda dengan hari ini. Di masa itu, masih banyak sekali terlihat anak muda, mahasiswa dalam bus dan kereta api dengan senang hati memberikan tempat duduknya kepada manula. Masih sering terdengar percakapan ramah di antara penumpang, ucapan terima kasih yang tulus dan saling menghormati.

Sayangnya, hari ini sangat berbeda. Tapi tidak dalam arah yang positif, tapi malah sebaliknya. Menurut Asosiasi Nasional Melawan Diskriminasi di Belanda menunjukkan bahwa sedikit yang dilakukan untuk memerangi diskriminasi. Ada banyak orang didiskriminasikan. Banyak orang masih berpikir bahwa tidak ada diskriminasi di Belanda. Kenyataannya berbeda. Seorang kenalan baru-baru ini telah didiskriminasi.
Telepon berdering. Dia mengangkatnya. Dan sekali ia mendengar suara cemas dan sedih (asing) temannya. Dia mendengar bahwa temannya menangis lembut. “Apa yang terjadi?”

Temannya sedang berbicara dengan tetangganya. Di tengah pembicaraan tsb, datang tetangga lain di seberang jalan. Tetangga ini baru datang pindah ke daerah situ. Si tetangga baru mengabaikan temannya dan hanya berbicara dengan tetangga yang satu. Dia bertanya-tanya mengapa mereka diperlakukan demikian. Ia tidak melakukan sesuatu yang salah. Mereka mengenal satu sama lain.

Bahasa tubuh memunggungi seseorang itu sudah dikategorikan tidak sopan dan kasar, terlebih jika dilakukan dengan sengaja. Dan jika terjadi dengan etnis lain, malah lebih jauh bisa termasuk diskriminasi rasial.

Saat ini, sedikit orang yang masih memiliki norma dan nilai ini. Tidak hanya orang muda tau juga orang tua.

Pertanyaannya adalah seberapa jauh anda sadar tidak sadar melakukan penghinaan dan seberapa jauh anda dapat menoleransi jika hal itu menimpa anda? Apakah anda semua hanya menelan karena kita semua orang yang berbeda dengan latar belakang yang berbeda dan dengan ide yang berbeda? Atau seharusnya anda hanya pasrah karena hidup penuh dinamika dengan semua konfliknya juga?

Norma dan nilai bermula dari rumah, setiap orang memilikinya. Apakah kita masih memegang itu semua? Pertanyaan yang cukup mengetuk…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.